Gdy natura była Bogiem

Staram się zastanowić nad rolą człowieka w świecie i czy takowa w ogóle istnieje. Całość jest rozważaniem na temat egzystencji człowieka we wszechświecie oraz tego jaką rolę odgrywa artysta w pogłębianiu ludzkiej wrażliwości oraz świadomości w relacji człowiek- natura.

Świat który tworzymy nieustannie budowany jest z ludzkich wyborów, niezależnie na to czy widzimy, czy nie skutki podjętych decyzji. Głęboko wierzę, że każda z naszych decyzji ma znaczenie. Nasze małe, przez większość z nas pojmowane jako nic nie znaczące wybory budują świat takim jaki chcielibyśmy, bądź niechcielibyśmy aby on był. Wierzę w to iż moje codzienne wybory w zgodzie z moim dobrem, w zgodzie z dobrem istot współzamieszkujących moją planetę choć niewidocznie na dzień dzisiejszy zmieniają przyszłość. Ucząc moje dzieci wrażliwości na wszystko co nas otacza uczę sama siebie rozumienia świata w skali, w której sama mogę wejść na kolejny poziom wrażliwości i głębiej zrozumieć swoją istotę bycia.

To ukłon w kierunku sztuki noszącej w sobie znamiona aktywizmu, która jest nośnikiem informacji zaklętych w pięknej formie.