Droga ciągnęła się bez końca. Asfalt falował od słońca, a powietrze stawało się coraz cięższe. Stłoczeni, dysząc z otwartymi ustami, próbowaliśmy zaczerpnąć chłodniejszego powietrza, ale nasze ciała przylegały do siebie, potęgując dyskomfort. Nie było jak się poruszyć. W pewnej chwili usłyszałam, jak ktoś upada, lecz nie byłam w stanie podejść i pomóc.

No więc, mamy swoje święto.
Ten JEDEN DZIEŃ.
Święto, w którym świat łaskawie przyznaje, że istniejemy i otwiera na chwilę oczy na niesprawiedliwość w zadawanym nam bólu i maltretowaniu,
na które przyzwala prawo, społeczeństwo i system.

Autorka porusza tematy związane z dietą bezmleczną i wpływem codziennych wyborów żywieniowych na nasze zdrowie. Książka pokazuje, jak zmiana nawyków może poprawić samopoczucie, wpłynąć na układ trawienny i dodać energii na co dzień. To lektura dla tych, którzy chcą lepiej zrozumieć swoje ciało i zadbać o siebie w naturalny sposób.

Nie wiem jeszcze, jak się nazywam. Najpierw słyszałem tylko bicie jej serca. Czułem jej ciepło. Pachniała spokojem i bezpieczeństwem. Poźniej zaczęło się coś dziwnego i czułem ściski raz po raz. Nie bałem się dopóki nie poczułem nerwów mojej mamy kiedy złapali mnie za ciało i zaczęli wyciągać, abym się nie udusił.

Moje piersi były nabrzmiałe. Bolały. Kiedy pomyślałam o moim dziecku pokarm napływał do nich powodując twardość i ból wbijających szpilek. Nie miałam dziecka do wykarmienia, ale mleko musiało być odciągnięte, bo inaczej dostałabym zapalenia piersi. Czułam apatię. Sama nie byłam w stanie uporać się z tym problemem.

To był mój pierwszy raz. Straciłam dziewictwo nie pytana o zgodę. Nie zaszłam w ciążę naturalnie, nie było na to szans. Nie dlatego, że ja nie chciałam, ale dlatego, że on tak zdecydował. Kiedy włożyli rękę w mój odbyt, aby wprowadzić cewnik inseminacyjny do mojej pochwy poczułam ból. Był zimny, włożyli go głęboko.